3800 Sint-Truiden
0477/528181
info@sterkstadspartij.be

20190201 Harde realiteit!

20190201 Harde realiteit!

 Nieuwe fusiepartij SterK Stadspartij haalt met drie voorbeelden vernietigend uit naar het  sociaal woningbeleid en gebrek aan noodopvang in Sint-Truiden. “Het is een groeiend probleem in Sint-Truiden terwijl het stadsbestuur de armoede meer en meer doodzwijgt.” zegt Gunther Leenen. Ondertussen wonen Martine Onkelinx (60), Mario Scheys en Wendy Mignolet, in caravans en krotappartementen, terwijl ze al jaren op de wachtlijsten van CV Nieuw Sint-Truiden staan.

De partijen SterK en Stadspartij gaan in de toekomst hun krachten bundelen om als oppositiepartij een aantal thema’s aan te kaarten onder de naam SterK Stadspartij. Bij de laatste verkiezingen van oktober 18 zou deze fusiepartij goed geweest zijn voor de stem van 1 op 12 Truienaren. Voorzitter Luc Schepens (Stadspartij) en Gunther Leenen (SterK) zullen voortaan de krachten bundelen. Vandaag pakken ze uit met een eerste thema.

NOODOPVANG

“Het is vijf na twaalf” zegt Gunther Leenen “Minstens 40 mensen zitten tijdens deze winterprik in Sint-Truiden zonder dak boven hun hoofd. De stad mag het probleem van dakloosheid in Sint-Truiden niet langer blijven ontkennen en moet werk maken van een degelijke noodopvang. Het is een groeiend probleem in Sint-Truiden terwijl het stadsbestuur de armoede meer en meer doodzwijgt. Het systeem werkt niet en vraagt een totaalaanpak want vaak is de situatie een gevolg van een kluwen van problemen en hoofdzakelijk financiële dilemma’s. De grootste tekortkoming is dat Sint-Truiden geen daklozenopvang heeft. Mensen moeten naar Hasselt en komen dikwijls terecht in een situatie die absoluut niet geschikt is voor gezinnen en kinderen. Sint-Truiden moet dringend inzetten op noodwoningen. Noodwoningen kunnen allerhande gebouwen zijn. Dan denk ik aan het vrijstaande gebouw van ’t Meiland of zelfs aan ingerichte wooncontainers. Noodopvang is uiteraard geen duurzame oplossing maar wel een noodzakelijke en een zeer dringende.”

ONBEWOONBAAR KROT

Een van deze mensen is Wendy Mignolet, een alleenstaande mama met 3 kindjes waarvan een kind met medische problemen en zelf ook chronisch ziek is. Wendy Mignolet huurt een huis in Hoepertingen op de privémarkt. Na een zware storm waarbij het dak afwaaide, was er heel veel schade aan het huis. De eigenaar heeft het nooit laten maken. “In 2011 liet ik me inschrijven voor een sociale woning bij CV Nieuw Sint-Truiden en tot op vandaag heb ik  nog steeds geen woning toegekend gekregen. Het frappante is dat ik in mei vorig jaar als eerste  op de wachtlijst stond voor een appartement en nu zes maanden later ben ik van de eerste naar de vijfde plaats gezakt. Ik heb drie kinderen, de winter is ijzig koud. Ik weet werkelijk niet hoe het nu verder moet.”

Wendy Mignolet huurde een huis in Hoepertingen. Na een zware storm waarbij het dak was afgewaaid is er heel veel schade aan het huis. De eigenaar heeft het nooit laten maken.

Mine Dalemans: Wendy Mignolet huurde een huis in Hoepertingen. Na een zware storm waarbij het dak was afgewaaid is er heel veel schade aan het huis. De eigenaar heeft het nooit laten maken.

Wendy Mignolet huurde een huis in Hoepertingen. Na een zware strom waarbij het dak was afgewaaid is er heel veel schade aan het huis. De eigenaar heeft het nooit laten maken.

Mine Dalemans: Wendy Mignolet huurde een huis in Hoepertingen. Na een zware storm waarbij het dak was afgewaaid is er heel veel schade aan het huis. De eigenaar heeft het nooit laten maken.

Martine Onkelinx , is een vrouw van 60 jaar met een handicap die elke maand als alleenstaande de eindjes aan elkaar moet knopen met een maandelijkse uitkering van 1200 euro . Momenteel leeft ze in een ijskoude woning  vol met schimmel In Borgloon.  “Ik wacht al meer dan 2 jaar op een sociale woning.”

Martine Onkelinx uit Borgloon klaagt de slechte staat van haar huis aan. 
Het hele huis zit vol schimmels

Martine Onkelinx uit Borgloon klaagt de slechte staat van haar huis aan. Het hele huis zit vol schimmels

Martine Onkelinx uit Borgloon klaagt de slechte staat van haar huis aan. 
Het hele huis zit vol schimmels

Mario Scheys woont al twee jaar in zijn auto met zijn honden Vrouwke en Max in en rond Sint-Truiden. Wanneer Mario echt te koud kreeg sliep hij tot voor kort in een oude caravan die tussen twee gevels staat in Zepperen. Om het zo warm mogelijk te houden kon hij af en toe gebruik maken  van een verwarmingslamp. Hier slaapt Mario als het extreem koud is. Mario vist al jaren achter een sociale woning. “Ik ben het echt stikmoe, ik word van het kastje naar de muur gestuurd en ondertussen rukt de winter op” zei Mario tegen onze redactie op 10 januari. Daarna verdween hij van de radar.

Mario Scheys leeft al enkele jaren in zijn auto. 
Een oude caravan die tussen twee gevels staat (bij een kameraad van Mario) om het zo warm mogelijk te houden, met een verwarmingslamp. Hier slaapt Mario als het extreem koud is.

Karolien Coenen: Mario Scheys leeft al enkele jaren in zijn auto. Een oude caravan die tussen twee gevels staat (bij een kameraad van Mario) om het zo warm mogelijk te houden, met een verwarmingslamp. Hier slaapt Mario als het extreem koud is.

Mario Scheys leeft al enkele jaren in zijn auto. 
Hier samen met zijn hondje.

Karolien Coenen: Mario Scheys leeft al enkele jaren in zijn auto. Hier samen met zijn hondje.

Uit de kerncijfers van het jaarverslag van CV Nieuw Sint-Truiden 2017 blijkt dat er 1.186 personen op de wachtlijst stonden als kandidaat huurder. De stad Sint-Truiden heeft de laatste tien jaar weliswaar geïnvesteerd in bijkomende sociale woningen. Ook het aantal SVK-woningen blijft stijgen. Voor de stad Sint-Truiden is het sociaal objectief van 1487 sociale huurwoningen geen euvel, doch ondanks is er nog steeds een wachtlijst van 1.186 personen.  85 personen staan zelfs van 2011 en vroeger op de wachtlijst.

IS DIT 2019?

“We mogen niet negeren dat er een stuk meer leefloners zijn in Sint-Truiden dan het Limburgse gemiddelde , dat het mediaan inkomen een stuk lager ligt en dat het Limburgse gemiddelde en dat er meer geboorten zijn in kansarme gezinnen. Het is tijd voor een aanpak. Het is tijd dat er een groter verschil moet worden gemaakt tussen een noodtoestand en een mindere leefomgeving. Een strengere aanpak , een herschikking en vooral een alternatief als noodopvang . Armoede durven aanpakken is geen smet op het blazoen voor een stad maar een grondbeginsel van voor een welvarende sociale samenleving. Ik hoop dat er op de volgende receptie een lintje zal worden geknipt voor het openen van een noodopvang woning.” besluit Leenen.

Deel onze berichten

No Comments

Add your comment

Facebook